Η ετήσια βροχόπτωση στην περιοχή φτάνει περίπου τα 460 χιλιοστά. Οι κύριες καλλιέργειες είναι τα αμπέλια (επιτραπέζιες και οινοποιήσιμες ποικιλίες), τα εσπεριδοειδή (λεμόνια, γκρέιπφρουτ), τα λαχανικά, τα όσπρια, τα κτηνοτροφικά φυτά και τα δημητριακά. Στο παρελθόν καλλιεργούνταν βαμβάκι, ενώ σε ακόμη παλαιότερες εποχές ζαχαροκάλαμο. Η κτηνοτροφία του χωριού είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και περιλαμβάνει σύγχρονες μονάδες εκτροφής. Η έντονη ανάπτυξη της βοοτροφίας κατατάσσει την Επισκοπή στην τέταρτη θέση στον τομέα αυτό στην επαρχία Λεμεσού.
Η βιομηχανική δραστηριότητα περιορίζεται σε μικρής κλίμακας εργασίες, όπως ραφή ενδυμάτων, ξυλουργικές εργασίες και υποδηματοποιία.
Η μικρή απόσταση της Επισκοπής από την πόλη της Λεμεσού, οι ευκαιρίες απασχόλησης λόγω της λειτουργίας των Βρετανικών Βάσεων, η αξιοποίηση των σημαντικών αρχαιολογικών χώρων για τουριστικούς σκοπούς, καθώς και η σπάνια φυσική ομορφιά της περιοχής, συνέβαλαν στη ραγδαία ανάπτυξη της κοινότητας. Έτσι, η Επισκοπή μετατράπηκε σε μια σύγχρονη κωμόπολη με όλες τις ανέσεις, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις άλλες πόλεις της Κύπρου.
Σήμερα, η Επισκοπή διαθέτει, μεταξύ άλλων, ιατρικές υπηρεσίες, τράπεζες και συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα, εκπαιδευτικά ιδρύματα, καθώς και περιφερειακό λύκειο, οίκο ευγηρίας, ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων, Αρχαιολογικό Μουσείο, τουριστικές μονάδες, εστιατόρια, υπεραγορές, κέντρα αναψυχής, στάδια που φιλοξενούν διάφορα αθλητικά γεγονότα, κινηματογράφο, ταξιδιωτικό γραφείο, αστυνομικό σταθμό, καθώς και πλήθος συλλόγων και οργανώσεων.
Η πληθυσμιακή σύνθεση της Επισκοπής έχει υποστεί σημαντικές μεταβολές με την πάροδο των χρόνων. Το 1881 αριθμούσε 830 κατοίκους και ήταν το δεύτερο πολυπληθέστερο χωριό της επαρχίας Λεμεσού. Το 1931 ο πληθυσμός έφτασε τους 1.000 κατοίκους και το 1960 τους 1.987. Μετά το 1964, λόγω των διακοινοτικών ταραχών που ακολούθησαν την τουρκοκυπριακή ανταρσία, αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων κατοίκων, καθώς πολλοί μετακινήθηκαν στην Επισκοπή από μικρότερες κοινότητες της επαρχίας Λεμεσού, στο πλαίσιο οδηγιών της Άγκυρας για τη δημιουργία τουρκικών θυλάκων στο νησί. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου, οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι της Επισκοπής εγκατέλειψαν το χωριό και μετακινήθηκαν, τον Ιανουάριο του 1975, στα κατεχόμενα. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο χωριό Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες, σε συνοικισμούς αυτοστέγασης. Το 1982 ο συνολικός πληθυσμός, μαζί με τους πρόσφυγες, ανερχόταν στους 2.539 κατοίκους, κατατάσσοντας την Επισκοπή στην 8η θέση πληθυσμιακά στην επαρχία Λεμεσού.
