Η πόλη της Λεμεσού βρίσκεται ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις της Αμαθούντας στα ανατολικά και του Κουρίου στα δυτικά. Η περιοχή κατοικούνταν από τα πανάρχαια χρόνια, όπως μαρτυρούν τάφοι που έχουν ανακαλυφθεί και χρονολογούνται γύρω στον 2ο αιώνα π.Χ., καθώς και άλλοι του 8ου και 4ου αιώνα π.Χ. Τα λίγα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι υπήρχε ένας μικρός οικισμός, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να αναπτυχθεί και να ακμάσει ιδιαίτερα.
Τον 10ο αιώνα, η πόλη ήταν γνωστή με το όνομα Νεμέσος, όπως αναφέρεται και από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο.
Η ιστορία της Λεμεσού είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα γεγονότα του 1191 μ.Χ., που σηματοδότησαν το τέλος της Βυζαντινής κυριαρχίας στην Κύπρο. Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, αναγνωρίζοντας τη στρατηγική σημασία της Κύπρου ως βάση ανεφοδιασμού για την Τρίτη Σταυροφορία, κατέλαβε το νησί. Στη Λεμεσό τέλεσε τον γάμο του με τη Βερεγγάρια, η οποία στέφθηκε βασίλισσα της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος της Βυζαντινής περιόδου στην Κύπρο.
Στη συνέχεια, η Λεμεσός παραδόθηκε στο Φραγκικό βασίλειο των Λουζινιανών. Για περίπου τρεις αιώνες (1192–1489), η πόλη γνώρισε περίοδο ακμής και ευημερίας. Το 1489, η βασίλισσα της Κύπρου Αικατερίνη Κορνάρο παρέδωσε το νησί στη Βενετία, μέχρι την Οθωμανική κατάκτηση το 1570. Ακολούθησε η Βρετανική κυριαρχία το 1878, ενώ μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960 σημειώθηκαν σημαντικές κοινωνικές και πολιτιστικές αλλαγές.
Η σύγχρονη ανάπτυξη της Λεμεσού επιταχύνθηκε μετά την τουρκική εισβολή του 1974, όταν η Αμμόχωστος κατελήφθη. Με την ανέγερση πολυτελών ξενοδοχείων, εστιατορίων και χώρων διασκέδασης, η Λεμεσός εξελίχθηκε γρήγορα σε έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς και οικονομικούς προορισμούς της Κύπρου.
